توسط : پنجشنبه گذشته، قیمت آلومینیوم به کمترین سطح خود از ۷ جولای به ۳,۱۱۲ دلار برای هر تن رسید و در ساعت ۱۶:۰۸ به وقت گرینویچ به ۳,۱۱۵ دلار کاهش یافت. این کاهش قیمت به دلیل تقویت دلار و افزایش نرخ‌های خزانه‌داری در چند دهه اخیر رخ داده است. دلار قوی‌تر، فلزات قیمت‌گذاری شده به دلار را برای خریداران با سایر ارزها گران‌تر می‌سازد.
قیمت آلومینیوم از زمان رسیدن به اوج چهار ساله خود در ماه ژوئن ۱۸ درصد کاهش یافته است که به دلیل کاهش نگرانی‌ها در مورد تأمین از منطقه خلیج فارس و انتظارات از ظرفیت تولید جدید در اندونزی می‌باشد.
شرکت امارات گلوبال آلومینیوم در اواخر آگوست اعلام کرد که یک چهارم از کارخانه ذوب ال طاویله خود در ابوظبی را به حالت عملیاتی بازگردانده است، در حالی که این شرکت به ترمیم آسیب‌های ناشی از حمله ایران در ماه مارس ادامه می‌دهد.
تحلیلگران در مک‌کواری پیش‌بینی می‌کنند که در کوتاه‌مدت، بازار آلومینیوم به دلیل انباشت مجدد در چین به دلیل تعطیلات عمومی نسبتاً محدود خواهد بود، اما به نظر می‌رسد که بازار به سمت مازاد ۴۱۰,۰۰۰ تن در سال ۲۰۲۷ حرکت خواهد کرد.
در حال حاضر، قیمت‌های آلومینیوم در سال ۲۰۲۷ به طور متوسط ۳,۰۵۰ دلار پیش‌بینی می‌شود، در مقایسه با ۳,۳۲۵ دلار در سال جاری. همچنین از جانب تأمین، شرکت ریو تینتو توافقاتی برای تضمین ادامه فعالیت کارخانه ذوب آلومینیوم بل بی در تاسمانیا تا پایان سال ۲۰۳۱ به امضاء رسانده است.
در میان سایر فلزات LME، قیمت مس نیز ۱.۱ درصد کاهش یافته و به ۱۴,۲۵۳.۵۰ دلار برای هر تن رسیده است. در عین حال، نظارت بر معدن مس اسکندیدا در شیلی، بزرگ‌ترین معدن مس جهان، ارائه قرارداد جمعی را رد کرده و راه را برای اعتصاب ممکن هموار کرده است.
در حالی که بازار آلومینیوم با چالش‌هایی مواجه است، قیمت‌های سایر فلزات از جمله روی و سرب نیز به کمترین سطح خود از اوت و ژوئیه گذشته رسیده است. با توجه به تعطیلات ملی چین، بورس آتی شانگهای تا ۸ اکتبر بسته خواهد بود.
چشم‌انداز صنایع و بورس کالای ایران (IME)
کاهش قیمت آلومینیوم و سایر فلزات اساسی به وضوح بر بازار داخلی ایران و بورس کالای ایران تأثیر خواهد گذاشت. با توجه به وضعیت فعلی بازار جهانی و پیش‌بینی‌های موجود، نیاز به تطبیق استراتژی‌های تأمین و خرید برای مدیران صنایع و زنجیره تأمین محسوس است. قیمت‌های پایین‌تر می‌تواند به کاهش هزینه‌ها و افزایش حاشیه سود در صنایع داخلی منجر شود، اما همچنین ممکن است چالش‌های جدیدی در زمینه تأمین مواد اولیه و پایداری زنجیره تأمین ایجاد کند.
